Uitvaartfotografie

Ook al doe ik zelf geen uitvaartreportages meer, ik wil nog wel graag het belang hiervan en de vormen waarin het kan belichten.
Een uitvaartfotograaf noemt zichzelf meestal een afscheidsfotograaf. Het klinkt wat milder, ook al doe je hetzelfde werk. Een uitvaartfotograaf maakt een uitvaartreportage of afscheidsreportage. Wat houdt dit precies in? Dat is eigenlijk aan de klant om te bepalen.

Afscheidsfotografie bij leven

Het gebeurt natuurlijk regelmatig dat iemand weet dat hij of zij gaat sterven. Het kan heel waardevol zijn om dan nog een laatste serie foto’s met de mensen die jou liefhebben te maken. Zo maakte ik een aantal jaar geleden familiefoto’s toen een opa niet lang meer te leven had. Hij heeft de groepsfoto nog kunnen zien voor hij stierf en ik heb een paar erg mooie intieme momenten tussen hem en zijn vrouw vastgelegd als aandenken voor haar. Zijn soloportret stond naast het condoleance register. Zo’n laatste fotoreportage kan een heel mooi ritueel zijn. Zo’n afscheidsreportage kan een warm bad van mooie herinneringen worden. Het is dus niet de bedoeling om het verdriet vast te leggen, maar juist om de liefde in beeld te brengen.

Condoleance

Bij ons in de buurt wordt vaak gekozen voor thuis opbaren en de condoleance ook aan huis. Het kwam dan ook voor dat ik daar foto’s van maakte. De laatste foto’s thuis, omringd door bloemen en dingen die hem of haar lief waren. Het beeldje dat ze bij hun huwelijk kregen, tekeningen van de (klein-)kinderen, knuffels en het favoriete boek. Kunstwerken die de overledene gemaakt heeft, het tennisracket of de fiets, het kan allemaal rond de kist of baar geplaatst om het afscheid persoonlijker te maken. Doen jullie iets bijzonders tijdens de condoleance? Dan kan het fijn zijn dit te laten fotograferen.

Het sluiten van de kist

Er zijn natuurlijk meer mogelijkheden, zoals een baar of een mand, maar wanneer iemand in een kist begraven of gecremeerd wordt dan komt onherroepelijk het moment dat de kist gesloten wordt. Dit moment blijkt voor veel mensen het meeste indruk te maken. Die laatste blik op de overledene, en dan nooit meer … een laatste keer hun gezicht of hand aanraken voordat de deksel geplaatst wordt. En dan de schroeven aandraaien. Wanneer u een uitvaartreportage laat maken dan zou ik dit moment zeker laten fotograferen.

De ceremonie

De ceremonie is meestal een erg emotioneel ‘moment’ voor de nabestaanden. Zoveel mensen bij elkaar die allemaal hun eigen verdriet hebben, dat versterkt de emotie. Tel daarbij op dat de nabestaanden tot dat moment aan het regelen waren en nu even los kunnen laten en je begrijpt dat er veel langs ze heen gaat. Wat is het dan fijn wanneer je later terug kan zien wie er allemaal waren. Wie er gesproken hebben of muziek hebben gemaakt. Hoeveel bloemen er wel niet waren en hoe die goede vriend een biertje dronk en proostte met de kist. Hoe de kinderen de kaarsen aangestoken hebben of hoe iedereen een laatste groet op de kist schreef. Al die kleine persoonlijke dingen die jullie geregeld hebben voor het afscheid, dat favoriete borrelhapje bijvoorbeeld, zie je terug in de afscheidsreportage. De erehaag waar jullie als in een roes doorheen lopen en hoe iedereen een bloem in het graf gooit.

Het slot

Wanneer enigzins mogelijk ging ik als fotograaf nog even langs het graf nadat het gesloten was. Wordt iemand gecremeerd en gaan de naasten mee de ovenruimte in, dan is dit ook een goed moment om de fotograaf mee te laten gaan. Niet alle crematoria vinden dit goed. Wanneer je dit dus wilt kan je aan de uitvaartbegeleider vragen hier rekening mee te houden.

Fotoboek of digitale bestanden

Hoe wil je de foto’s uiteindelijk ontvangen? Bij mij kreeg je sowieso de digitale bestanden als back-up, maar ik leverde wel het liefst een herinneringsalbum. De ervaring leert dat het makkelijker is om over het afscheid te praten met een album op schoot.

Ik hoop dat ik jullie een beetje meer duidelijkheid heb gegeven over de mogelijkheden. Heb je nog vragen? Neem contact op met een afscheidsfotograaf bij jou in de buurt.